Zakres tematyczny pracy obejmuje funkcję hotelarską ogólnodostępnych i otwartych obiektów zlokalizowanych w dworach i pałacach oraz zamkach. Tematyka ta ściśle nawiązuje do zagadnień związanych z metodami ochrony i ratowania dóbr kultury poprzez nadawanie im nowej funkcji, w tym przypadku adaptację na potrzeby obsługi ruchu turystycznego. Istotna część rozważań dotyczy zmian dokonujących się pod wpływem funkcji hotelarskiej w przestrzeni geograficznej wokół badanych obiektów. Autor porusza również zagadnienia dotyczące: określenia najbardziej pożądanych elementów lokalizacji dla prowadzenia działalności hotelarskiej w pałacach, dworach i zamkach, analizy czynników determinujących relacje badanego obiektu z otoczeniem, poszukiwania mozliwości podnoszenia efektywności ekonomicznej przedsięwzięć w sektorze hotelarstwa w pałacach, dworach i zamkach. Temat podjętej pracy jest szeroki i interdyscyplinarny, dlatego też autor korzysta z dorobku nauk geograficznych, historycznych, ekonomicznych oraz ochrony i opieki nad zabytkami.

Monografia ma na celu przedstawienie wybranych problemów badawczych z zakresu turystyki, rekreacji i gospodarki turystycznej, podejmowanych w krajowych ośrodkach akademickich wraz z wynikami badań z zakresu problematyki infrastrukturalnej, produktowej, rynkowej, społecznej i naukowej. Poza tym autorzy skupili się również na zapreentowaniu złożoności i oryginalności działalności dydaktycznej prowadzonej w państwowych szkołach wyższych kształcących w zakresie turystyki, rekreacji i gospodarki turystycznej. W tej części znalazły się rozważania nad miejscem turystyki i rekreacji w strukturach akademickich, analizy programów i form kształcenia oraz oceny ich przydatności i skuteczności w korelacji z zapotrzebowaniem rynkowym. Szczególną uwagę zwracają autorzy na dyskusję nad dotychczasową jakością i perspektywami kształcenia w zakresie turystyki i rekreacji.

Publikacja zawiera materiały dotyczące rozwoju funkcji turystycznej w środkowym odcinku doliny Warty, od Działoszyna po Uniejów. Autor prześledził rozwój zainteresowań turystyczno-wypoczynkowych badanym obszarem wśród mieszkańców Łodzi i innych regionów kraju. Wartość naukowa tej książki polega na wykryciu i udokumentowaniu prawidłowości w zakresie przemieszczania się funkcji turystycznej wzdłuż doliny rzeki.

Wstęp Wiedza nasza o wszechotaczającej nas przyrodzie, której jesteśmy integralną częścią, zostaje bardzo poszerzona przez treść oraz dokumentację fotograficzną, oddawanej do rąk czytelnika książki autorstwa profesora Janusza Hereźniaka z Uniwersytetu Łódzkiego, członka zwyczajnego Łódzkiego Towarzystwa Naukowego. Praca ta ukazuje się pod intrygującym tytułem Mocarze czasu – pomnikowe drzewa w świecie i na ziemi łódzkiej. Jak z tytułu wynika – zasięgiem obejmuje ona drzewa na całym świecie, a wyróżniony obszar ziemi łódzkiej uznać możemy za swoiste „studium przypadku”. Tekst pracy podzielił autor na pięć głównych części, zamykając w każdej z nich inne zagadnienia dotyczące drzew. Pierwsza część to opowieść o drzewach w wierzeniach (religijnych), nauce i sztuce. Oryginalną jest tu forma przekazu treści, do której wykorzystane zostały cytaty z biblii oraz fragmenty z literatury pięknej (głównie z poezji) i którą autor wzbogacił wynikami badań naukowych, a nawet opisem metod stosowanych współcześnie (np. przy określaniu wieku drzew). Druga część pracy została poświęcona drzewom jako pomnikom przyrody w ujęciu historycznym i w kontekście rozwoju ochrony przyrody na świecie. W kolejnym rozdziale autor zajął się formami i morfologią drzew, opisał m.in. typy i rodzaje kory, narośla i guzy, różne zrosty drzew, a także typy korzeni i koron. Bardzo ważną częścią pracy jest rozdział czwarty zatytułowany Człowiek a drzewo, w którym zaprezentowane zostały różne formy koegzystencji lub negatywnego oddziaływania człowieka na drzewa. Pracę kończy część poświęcona ujęciu monograficznemu drzew jako pomników przyrody na ziemi łódzkiej. Integralną, ale dominującą objętościowo częścią całego dzieła jest dokumentacja fotograficzna, która wykonana została finezyjnie, z dużym znawstwem tematu i należną starannością. Koresponduje ona z tekstem, będąc jego potwierdzeniem lub uzupełnieniem. Książka Mocarze czasu – pomnikowe drzewa w świecie i na ziemi łódzkiej spełnia kilka oczekiwań: – jest opracowana bardzo fachowo pod względem merytorycznym przez znakomitego badacza dendrologa; – jest opracowaniem popularno-naukowym umożliwiającym zrozumienie nie tylko specjalistom szerokiej problematyki dendrologicznej. Gromadzi ona i podaje w sposób przystępny wiedzę naukową dotyczącą drzew, z którymi spotykamy się niemal codziennie, a o których tak niewiele wiemy; – jest opracowaniem, które uświadamia nam konieczność stałej ochrony przyrody, niszczonej w imię rozwoju współczesnej cywilizacji, która pozbawia nas nie tylko piękna, jakie z niej emanuje, ale również higienicznego i zdrowego pobytu w miejscu naszego zamieszkania. Czytając rekomendowaną książkę miejmy również świadomość, że zgromadzony w niej materiał i wiedza wymagały wielu lat studiów i badań terenowych, a także zebrania odpowiedniej dokumentacji fotograficznej, z której tylko część autor – profesor Janusz Hereźniak – niestrudzony od lat tropiciel drzew – „mocarzy czasów” mógł tu zamieścić. Stanisław Liszewski