W książce zawarte są wiadomości z zakresu matematyki szkoły podstawowej i ponadpodstawowej. Wszystkie tematy ujęto w stu dwudziestu ośmiu tabelach. Aby ułatwić Czytelnikowi szybkie znalezienie potrzebnej informacji zostały wprowadzone następujące oznaczenia: zielona kropka oznacza definicje, czerwona - twierdzenia, czarna - własności, ważniejsze wzory umieszczono na żółtym tle. Działy matematyki wyróżniono kolorami: zielonym - algebra i analiza, różowym - geometria, błękitnym - rachunek prawdopodobieństwa.

Tytułowe łamańce to specyficzne grupy głosek, ze wskazaniem na zachodzące w nich zjawiska fonetyczne, a "dedykacja", to poszczególne partie książki poświęcone pracy logopedów, nauczeniu sie prawidłowego mówienia przez młodzież szkolną i studentów szkół artystycznych. Publikacja zawiera zestaw ćwiczeń podanych w lekkiej, zabawowej formie, a jednocześnie porcję wiedzy teoretycznej świetnie wpleciona w tekst. Forma książki odbiega od dotychczasowych publikacji na ten temat. Lekka, dowcipna opowieść o bardzo ważnych sprawach, dotyczących poprawności i piękna wymowy, zaskakujący i intuicyjny tytuł, zachęcający do lektury.

W książce Autorka zwraca się głównie do dziennikarzy z pierwszej linii, czyli grupy prezentersko-reporterskiej, zachęcając jednakże i innych "głosicieli" do zapoznania się z poszczególnymi jej rozdziałami, dotyczącymi ortofonii, barwy głosu, a szczególnie intonacji. Dobrze wyemitowane wypowiedzi charakteryzują się podstawowymi właściwościami, którymi są: barwa głosu, czysta artykulacja, prawidłowa forma fonetyczna (ortofoniczna) oraz odpowiednie środki ekspresji: tempo, pauza, dynamika i czas trwania elementów składowych wypowiedzi. Interpretacja głosowa wpisuje się w kontur składników prozodycznych: akcentu, melodii i rytmu. W podstawowych częściach książki Autorka starała się ująć w grafikę formę brzmieniową ciągów melodyczno-fonetycznych tekstu. Jest to zadanie trudne i budzące wiele zastrzeżeń, niekiedy nawet niewykonalne; głos ludzki artykułowany ma niezliczoną liczbę znaczeń, niemożliwą do objęcia jakąś uniwersalną notacją. Zarówno tematy teoretyczne, jak i ćwiczenia nie są usytuowane i objaśnione z uwzględnieniem stopnia trudności, niektóre więc sformułowania mogą się wydać zbyt trudne lub przeciwnie - naiwne czy oczywiste. Taka forma wykładu jest podyktowana bardzo dużym zróżnicowaniem poziomu profesjonalizmu potencjalnego odbiorcy. Jednak podobnie jak śpiewu, mówienia nie można nauczyć się z książki. Stosunkowo najłatwiej jest przedstawić problematykę fonetyczno-ortofonicznej realizacji tekstu z pominięciem jednakże praktycznej korekty wad. Publikacja nie pretenduje do roli samouczka, jeśli jednak w jakimś stopniu przyczyni się do wydoskonaleniu zawodowego, to spełni pokładane w niej nadzieje.

Książka adresowana jest do logopedów, młodzieży aktorskiej, nauczycieli, studentów prawa, studentów dziennikarstwa, studentów wokalistyki, prezenterów RTV, duchownych, recytatorów, instruktorów teatralnych. W książce autorka podaje krótko i w bardzo dostępny sposób informacje o funkcjonowaniu samogłosek w procesie mówienia. Tłumaczy powody deformacji samogłosek oraz objaśnia zasady ich korekty. W dużej liczbie zestawów ćwiczeń naprowadza, koryguje i utrwala właściwą ich postać. Dzięki starannie dobranym cytatom z literatury pomaga, bez pomocy nauczyciela, lepiej poznać i wykorzystać własne możliwości w poprawie swojej wymowy.